Terug naar de zon

Monique: ‘wat in eerste instantie lijkt op een rustige, chique ogende nieuwbouwwijk vol glamour, schone schijn, roddels en uiterlijk vertoon, blijkt al snel veel minder glansrijk te zijn als de maskers van de buurtbewoners ontsluierd worden. Dit boek laat je stilstaan wat voor impact kinderloosheid of een onzichtbare ziekte op je leven heeft. Ook laat het boek zien hoe je dromen waar kan maken.’

Ingrid, ‘heel knap dat de personages zo diep werden uitgewerkt, zo goed werden neergezet. Door de diverse karakters vond ik het boeiend en vroeg me aldoor af hoe het verder ging.’

Jeanette, ‘ik moest wennen aan het aantal personages. Leuke ontknoping!’

Silvia, ‘in het begin kwam ik er moeilijk door maar gaandeweg was ik benieuwd naar hoe het afliep. Een verfrissend boek.’

M., ‘ik ben benieuwd naar je volgende boek.’

Colinda, ‘herkenbaar, ben zelf ook rond de veertig en heb in een nieuwbouwwijk gewoond. Ik vind dit boek een aanrader.’

Anita, ‘het lijkt rozegeur en maneschijn maar dat is het niet. Prachtig geschreven.’

Monique, ‘de personages worden ijzersterk neergezet. Dit in tegenstelling tot de duistere, nieuwe buurtbewoner. Zijn rol blijft daardoor spannend en mysterieus tot het einde.’

Lies, ‘deze roman heb ik in een ruk uitgelezen en vond de pikante details op een positieve manier beschreven. Dit boek is erg leuk en boeiend.’

Huub: ‘het leuke vind ik juist dat er geen onderwerp wordt geschuwd. Alle personages in ik-trant geschreven en alle personages goed uitgediept zodat je ook hun gevoelens kan meemaken. Af en toe heerlijk gelachen om bepaalde opmerkingen. Dat is alleen al lof!’

Over Wespennest

Sanne, ‘het verleden herhaalt zich in het heden. Zeer makkelijk leesbaar boek, mede door het grote lettertype.’

Marianne, ‘het laatste stuk was erg spannend. Ik heb zelfs Goede Tijden ervoor laten schieten, wilde het gewoon uitlezen! Een genot om te lezen.’

Anoniem, ‘van begin tot het einde meegeleefd met het personage. Vooral de brief was heftig.’

Manon, ‘de moeder is een zeer onbeleefde en onbeschaafde vrouw die het leven van haar dochter zuur maakt.’

Over Wij horen met onze ogen

Frank, ‘ik heb een blijvende vorm van tinnitus. Ze snappen niet dat ik niet meer naar festivals of concerten wil. Ik heb het wel uitgelegd maar dat blijft niet lang hangen bij ze. Ik ben sinds ik tinnitus heb veel liever in de natuur, lekker toeren in de duinen op mijn mountainbike. Dat is beter voor de herrie in mijn hoofd dan het lawaai van gillende mensen of harde muziek.’

Harry, ‘tijdens een coaching traject, omdat ik graag aan het werk wilde blijven na een ongeval aan mijn hoofd (op mijn Baha choclear), merkte ik dat ze van gehoorverlies weinig wisten. Daar ik niet altijd zin heb om alles weer uit te leggen waar ik zoal tegenaan loop, dacht ik: weet je wat, ik geef mijn coach het boek ‘Wij horen met onze ogen’. Daar staat bijna alles in wat een coach dient te weten over gehoorverlies. De eerste versie van dit boek, dat ik ooit had, had ik aan iemand uitgeleend. Omdat die persoon het boek niet meer kon terugvinden keek ik bij Bol.com voor een nieuwe. Tot mijn verrassing zag ik een tweede editie. Deze is echt hardstikke mooi geworden. Mijn complimenten. Mooi resultaat!’

Mevr. S., ‘het is een goed en duidelijk opgesteld boek voor horende mensen en slechthorenden, ook voor vrienden en familie!’

Lou, ‘het is leuk om te lezen, ook voor degenen die vanaf hun geboorte slechthorend zijn. Het boek is leuk om zelf te hebben.’

M. de R., ‘je boek is echt top, Désirée, en ook prima om aan anderen te laten lezen hoor! Mijn gelukwensen!’

Gerda M. Briaire, ‘ik heb het boek in een ruk uitgelezen. Sommige situaties zijn herkenbaar en ik moest er hier en daar ook wel om lachen. Ook lees ik veel over de angst om horenden tegemoet te treden. Ik ben op mijn vijftiende plotsdoof geworden. Ik denk dat ik het als plotsdove makkelijker heb dan een slechthorende, het klinkt raar maar zo ervaar ik dit nu eenmaal.’

NB Plotsdoof is iemand die op latere leeftijd gehoorverlies krijgt.

Corina Polman, ‘het boek is erg leuk en er staan veel herkenbare dingen in. Ik vind het grappig om te lezen hoe verschillend iedereen omgaat met zijn slechthorendheid en de situaties die daardoor zijn ontstaan. Dat heeft te maken met de mate van je slechthorendheid en de acceptatie in je omgeving en of je altijd slechthorend bent geweest of pas op latere leeftijd.’

Lies, ‘Désirée, je hebt een prettige schrijfstijl en dat vleugje humor is echt heel erg leuk. En het is goed dat mensen eens lezen hoe het is om slechthorend te zijn en daarbij eens gedwongen worden om na te denken. Je boek is erg leerzaam en laagdrempelig!’

W., ‘Een goed boek, en zeer infomatief zowel voor horende als slechthorenden en voor mensen die niet horen. Het is een fijn boek om te lezen. Maar dat zijn al je boeken die je hebt geschreven.’

A., ‘het was een leerzaam boek, veel te weten gekomen hoe het is om slechthorend of doof te zijn.’

Over Van bed naar beter

Heleen, ‘ik denk dat de wetenschap dat je niet alleen staat met deze aandoening, dat je uit de alledaagse en soms bijzondere verhalen van anderen kunt opmaken dat we er allemaal op onze eigen manier mee worstelen, je erg kan bemoedigen. Er zijn wél mensen die weten hoe het voelt, door de vooroordelen te kennen, die knokken voor het behoud en toename van hun plezier in het leven en hun gezondheid. Ik heb me daar in ieder geval echt aan kunnen optrekken!’