Geloof in jezelf, jij mag er zijn!
Met deze boodschap beëindigde ik ooit dit boek. Opkomen voor jezelf met gehoorverlies hoe doe je dat?
Als je in je jeugd vaak gemerkt hebt dat jij niet meetelt omdat je niet horend was, of om welke reden dan ook, dan hakt dat er natuurlijk flink in. De grond onder je voeten verdwijnt of je wordt nog onzekerder. In dit geval is het nog belangrijker om extra lief proberen te zijn voor jezelf, zonder jezelf of je doelen of wensen uit het oog te verliezen.
Dat betekent ook: duidelijk maken wat ervoor nodig is om te kunnen communiceren als je minder of niets hoort of niet precies volgt wat de ander zegt.
Meestal is het door schaamte of ongemak wat iemand ervan weerhoudt om te zeggen dat hij/zij kan liplezen (spraakafzien), of op een andere plek gaat zitten vanwege de lichtinval zodat het spraakafzien beter lukt. Of om te vragen iemand wil helpen als de intercom of de podcast zonder toegevoegde tekst onverstaanbaar is. Kortom: wat ervoor nodig is om met elkaar te praten, te horen en de wereld te kunnen ervaren zoals horende anderen. Dit vereist lef, durf en een goede of redelijk goede gesteldheid.
Als je dagelijkse vermoeidheid ervaart door bijkomende chronische aandoeningen, dan kan het er bij inschieten omdat het op zo’n moment te veel is. En zou je eigenlijk wel een keer “vakantie” van je gehoortoestand willen nemen bij wijze van spreken.
Lief zijn voor jezelf en begrijpen dat het de volgende keer beter gaat is toch veel fijner dan jezelf de grond inboren met gedachten als “ik kan het niet”? “Ik kan het wel, maar op dit moment lukt het even niet” is realistischer om te denken.
Ook op deze manier is er het geloof in jezelf, zelfzorg of inzicht.
Waarom jezelf schamen voor gehoorverlies, iets waar je zelf niet om gevraagd hebt?
Daar gaat het om, kijken wat bij je past in deze (specifieke) situaties of wat ervoor nodig is om (iets meer) te kunnen horen.
Het boek is niet meer verkrijgbaar, er is inhoudelijk en op technisch of medisch gebied inmiddels wat veranderd: hoortoestellen fluiten niet meer zo snel als vroeger. Maar tv programma’s, videofilmpjes of podcasts zijn helaas nog altijd niet allemaal voorzien van ondertiteling ondanks de huidige mogelijkheden want veel is afhankelijk van de goede wil van de makers ervan.
Enkele bladzijden met belangrijke tips zijn wel zichtbaar gemaakt voor belangstellenden, degenen die werken in de zorg of te maken hebben met gehoorverlies (eerst even scrollen naar onderen).