Gebroken vlinder, vergeten mensen

Soms denken we iets dat zo is, terwijl de feiten iets anders zeggen. Het is anders dan we dachten. Het is niet wat lijkt.

Hoe bijzonder, een prachtige tropische vlinder met een stukje uit de vleugels op mijn hoofd. Hij vliegt gewoon nog. Waarom ook niet?

Hij is perfect zoals hij is. Dieren of insecten vinden, net als vele kleine kinderen, alles zo vanzelfsprekend en doen gewoon hun ding, zonder zich erbij af te vragen wat iemand ervan vindt of zegt.

Onbevangenheid

Naarmate we ouder worden raken we die onbevangenheid kwijt. Het keurslijf, de ongeschreven regels of automatische gewoonten – die je van vroeger hebt meegekregen, kunnen behoorlijk in de weg staan om er te komen waar jij wilt zijn, om op jouw pad te komen dat eigenlijk voor je bestemd was. Zonder al deze knellende punten ontdek je (weer) wie je ooit was.

Verleden in het lichaam

Het verleden zit in je gedachten of in het lichaam, de cellen. Helemaal uitwissen is lastig, je kunt het wel leren verwerken of de scherpe kantjes eraf halen. Opnieuw onbevangen zijn doe je door in het hier en nu te zijn, zonder oordelen of teveel te verwachten.

De vlinder voelde zo zwaar aan, het leek of er een vogelspin op mijn hoofd zat. Het was slechts een eigen gedachte. Er zat natuurlijk geen gevaarlijke spin, maar een vriendelijke grote vlinder. Hoe we dingen bekijken zegt vaak over hoe we ons voelen. Ook bij tinnitus, soms.

Geef een reactie